geel fwietfwiet
ik werd verliefd op dit mijnheertje op een rommelmarkt. en nog meer toen hij zijn stemmetje liet horen. vreemd genoeg heeft ie zijn naam nog niet verklapt. alles op zijn tijd. maar ondertussen zingt ie wel vrolijk fwiet fwiet wanneer ik de trap op ga.
Gearchiveerd onder:oneline | Laat een reactie achter
who needs chocolate?
geroosterde perzik met frambozensaus, originally uploaded by elischka.vanochtend heb ik een weekje vrijheid ingelast. een week vrij van chocolade. de regel is: snoepen mag, maar niets met chocolade. en dat is best moeilijk aangezien mijn snoepvoorraad 90% uit chocolade bestaat.
dus als de lunch een coupe vanille-ijs met aardbeien aanbiedt, zal ik daar goed van smullen. het moeilijke moment is de goesting in iets. en dan is het grijpen naar kant en klare versnaperingen met chocolade een gemakkelijke oplossing.
maar vandaag dus niet.
en dat opent deuren. of eerder gezegd bladzijden, van kookboeken. naarstig op zoek naar ‘iets lekker’ als avondsnoepje. na een half uur bladeren was ik bijna verzadigd door het kijken naar de prentjes en het lezen van de titels. en ook ontmoedigd, want er is altijd wel een belangrijk ingrediënt dat er net niet is. vermengd met ‘zou ik er wel aan beginnen, want het is toch best wat werk’-gevoel.
de keuze viel op geroosterde perziken met frambozensaus. wel ik had maar 1 perzik en de frambozen heb ik gevist uit de diepvrieszak rode vruchten. verder een beetje honing, suiker, amandelen en sinaasappelsap. en terwijl de perzik twintig minuten gaarde in de oven, deed ik de afwas. om daarna mijn overwinning vingerlikkend te vieren.
Gearchiveerd onder:food | 1 Comment
#RW11 ontbijt dilemma
fruitontbijt #RW11, originally uploaded by elischka.
Honger. Dilemma. Ik wil mijn keuken niet in. Het is een heuse Rock Werchter dag 4 puinhoop. Het is dus niet nodig op de wei te zijn om van het weidse te genieten. Een afwasmachine is welkom. Of een pygmee. Maar die discussie sleept allang aan wegens ethisch niet verantwoord en illegaal enzo van die dingen.
Dus nu heb ik de keuze tussen een wandeling van 3km en een authentiek Rock Werchter ontbijt van hamburgers, kebab of spek met eieren te gaan scoren óf toch mijn wilskracht aan te manen en eten te sprokken in de keuken. Dilemma.
Gearchiveerd onder:oneline | Laat een reactie achter
wapenschild
Soms lijken de dingen niet wat ze zijn. Zoals deze graffiti op een treintafeltje. Vernieling of een poetisch design?
Gearchiveerd onder:oneline | 2 Comments
Alleen in Limburg
Ik heb gisteren nog eens een keertje overnacht in een bed op Limburgse bodem. Een wonen-en-werken-in-Limburg try-out. Ik kon een uurtje langer slapen – ik werd zelfs wakker voor het alarmsignaal van de wekker me wakker kon schudden. Met een lome tred ben ik opgestaan, onder de douche gekropen en een verfrissend ochtendritueel uitgevoerd. Outfit van de dag kiezen met een paar wissels. Ik heb tijd, ik moet geen trein halen. Daarna rustig ontbijten – zittend aan tafel met zicht op de oranje ochtendgloed.
8u30. Prima, mooi op tijd. Volgende fase: auto pendelen. Het rijdt vlot op de snelweg. De muziek op de radio is leuk. De zon schijnt.
Afrit 29 Hasselt-Oost. Luikersteenweg, aanschuiven. Geen probleem, denk ik dan, terwijl ik de radiozenders afschuim, op zoek naar goeie muziek zonder gezever. Vijf minuten later, vijftig meter verder. Misschien had ik toch beter een andere afrit genomen, spookt het door mijn hoofd. Deze weg zit blijkbaar vast wegens de werken. Maar ja, ik zit er nu in, dus ik moet er door.
Ik kijk naar de gebouwen langs de weg en besef dat de heraanlegging van die steenweg de omgeving anders doet aanvoelen. Het is net alsof de gebouwen plots trots naast de weg staan en niet meer ineengekrompen zich willen verbergen in de schaduw.
Tien minuten verder, halfweg. Mijn linkerbeen begint pijn te doen. Filerijden is dus het koppelingspedaal voortdurend op de bodem houden. Zo niet fijn. Waarom doen mensen dat dagelijks? De kwaliteit op de radio is belabberd. Radio Scorpio nationaal! schreeuwt iets in mij.
De verkeerslichten op het kruispunt met de ‘grote ring van Hasselt’ komen in zicht. En plots schiet de rij auto’s voor mij vooruit. Aha, het gaat hier opeens vooruit. De auto’s dansen als de zwanen in het Zwanemeer mooi achter elkaar naar het tweede rijvak.En dan zie ik hem. Het oranje stofzuigcamionmonster dat op zijn ijzigste gemak de goot grondig uitkuist en tot een paar seconden geleden het – toen nog – éénbaansvak gijzelde. Alleen in Limburg, denk ik dan.
Gearchiveerd onder:limburg, openbaar vervoer, urban | Laat een reactie achter
Toen de zon door zijn raam naar binnen scheen werd de olifant wakker.
Hij zei ‘Au’, voelde voorzichtig aan de builen op zijn hoofd, draaide zich op zijn zij, zei nog een paar keer – nu iets harder – ‘Au’ en stond op.
Hij rekte zicht uit en nam zich voor nooit meer in een boom te klimmen, wat er ook gebeurde, en helemaal nooit meer te vallen.
Dit citaat zijn de eerste zinnen van het eerste verhaal in het boek “Het wezen van de olifant” van Toon Tellegen, uitgegeven bij Querido. En dat heb ik net gekocht. En dat ga ik lekker lezen.
Gearchiveerd onder:kijken, lezen, woorden | 1 Comment
iedere keer weer nadenken
Ik doe het iedere dag. Soms wel meer dan één keer. Het zou ondertussen wel een gewoonte moeten zijn, iets evident, een ondoordachte handeling. En toch iedere keer weer, als ik het doe, stemt het tot nadenken.
Gearchiveerd onder:oneline | Laat een reactie achter
vintage lamp
het enige goede aan de rare kamer in het nieuwe huis: deze lamp
Gearchiveerd onder:oneline | Laat een reactie achter
Ochtend avontuur
Ik werd vanochtend wakker met een warm loom gevoel en keelpijn. Trok mijn pyjama uit en zocht troost bij het naakte lichaam van de man naast me in bed. Nam een hete douche en koos een kleding combinatie van fushia blauw en paars uit mijn kleerkast. Snuisterde door de verzameling handtassen en vond mijn verloren gewaande usb stick en identiteitskaart terug. Snoepte op weg naar het station van een take away cappucino en een boterkoek. Droomde op de trein weg met een aantal uitgescheurde artikels. Stuurde wandelend smsjes en bekeek etalages. Zag de punten van mijn schoenen en besefte weer eens dat die wel eens een grondige opknapbeurt kunnen gebruiken. Ontdekte in de begijnhoftuin een zwarte box met open ingang. Zag de Z33 kamionjet en realiseerde dat het definitieve afscheid van Time Tomb nu was. Wandelde de 3 trapjes op, duwde de bruine deur open en hield mijn medewerkerskaart voor de tikklok. Tuuut, andere wereld.
Gearchiveerd onder:urban | Laat een reactie achter
half drie scheen het roodijs
Ik werd wakker in het midden van de nacht. Ik las ‘Roodijs’, het stond in mijn hersenpan gebrand. Ik draaide me om en keek naar de wekker. Half drie scheen het rood.
Mijn ogen gleden naar hem. Hij lag naakt en onbedekt, weg van mij. Benen opgetrokken, een hand tussen de knieën. Ik trok het laken over hem heen en kuste de zachte huid van zijn schouder. Ik draaide me om en schreef in mijn dromen op een herinneringspapiertje ‘Roodijs’.
Gearchiveerd onder:oneline | Laat een reactie achter
Tags:droom, rood, slapen, wekker
ideeën.spuien.vrijheid
Ik kweek ideeen. En ik doe dat met veel liefde en genot.
De voorbije weken had ik het gevoel dat de ideeën waren opgesloten in een gevangenis in een woestijn ver ver weg. Onhoorbaar. Zo ver weg dat er zelfs (bijna) geen herinnering overleeft.
Maar sinds gisteren hebben ze weer van de vrijheid geproefd, die ideeën. Het leven is zo zoveel beter. Ideeën spuien, gekke hersenkronkels maken, pure vrijheid.
Gearchiveerd onder:oneline | Laat een reactie achter
Recente berichten
Categorieën
Archieven
- september 2011
- juli 2011
- juni 2011
- januari 2011
- oktober 2010
- september 2010
- juli 2010
- juni 2010
- mei 2010
- april 2010
- maart 2010
- februari 2010
- januari 2010
- december 2009
- november 2009
- oktober 2009
- september 2009
- augustus 2009
- juli 2009
- juni 2009
- mei 2009
- april 2009
- juli 2008
- april 2008
- maart 2008
- oktober 2007
- september 2007
- augustus 2007
- mei 2007
