olifant ‘Au’ of hoe lezen me vrolijk maakt

19okt10

Toen de zon door zijn raam naar binnen scheen werd de olifant wakker.
Hij zei ‘Au’, voelde voorzichtig aan de builen op zijn hoofd, draaide zich op zijn zij, zei nog een paar keer  – nu iets harder – ‘Au’ en stond op.
Hij rekte zicht uit en nam zich voor nooit meer in een boom te klimmen, wat er ook gebeurde, en helemaal nooit meer te vallen.

Dit citaat zijn de eerste zinnen van het eerste verhaal in het boek “Het wezen van de olifant” van  Toon Tellegen, uitgegeven bij Querido. En dat heb ik net gekocht. En dat ga ik lekker lezen.

Gearchiveerd onder:kijken, lezen, woorden   |  1 Comment